ΠΗΓΗ: U2
Σε καιρούς υποτιθέμενης τάξης, με την καταστολή να είναι παρούσα, η αταξία και η επανάσταση είναι απαραίτητες, με εκφραστές κυρίως τους νέους. Δύο μουσικά κομμάτια των U2, το «October» και το «New Year's Day», δίνουν τον τόνο της πολιτικής ανυπακοής. Το πρώτο, από τον ομώνυμο δίσκο «October», φέρνει στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τη μελαγχολική αποτίμηση της κοινωνικοπολιτικής παγωνιάς και παρακμής που βιώνει αυτόν τον καιρό η γηραιά ήπειρος, ενώ το δεύτερο, από τον δίσκο «War», αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ευθείας ρήξης με την υποτιθέμενη «τάξη» της εποχής μας, η οποία επιβάλλεται με καταστολή. Μια νεολαία που με πράξεις «αταξίας» αντιστέκεται απέναντι στο κατεστημένο, μια νεολαία που διαδηλώνει και αμφισβητεί την πολιτική εξουσία, παραμένει ζωντανή απέναντι στη θανατίλα που μας επιβάλλεται. Σήμερα, η ανάγκη αυτή γίνεται ακόμα πιο επιτακτική, καθώς οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι με τη θεσμική αδράνεια των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων απέναντι σε υπαρξιακές κρίσεις, η κλιματική κατάρρευση και η οικονομική ασφυξία· όταν οι νόμιμοι δίαυλοι διαλόγου αποδεικνύονται ανεπαρκείς για να προστατεύσουν το μέλλον τους, η διατάραξη της κανονικότητας είναι η μόνη υπεύθυνη στάση. Άλλωστε, το δικαίωμα στην πολιτική ανυπακοή έχει βαθιές ρίζες στην πολιτική φιλοσοφία. Τα φιλοσοφικά παραδείγματα είναι επίκαιρα. Το δικαίωμα στην επανάσταση το υποστήριξε ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ και ο Τζον Λοκ, αναδεικνύοντας το «Κοινωνικό Συμβόλαιο» για την προστασία της ζωής και της ελευθερίας, ενώ η Χάνα Άρεντ βλέπει την πολιτική ανυπακοή ως συλλογική πολιτική πράξη. Α.Ι.Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου