«Μητέρα τριών θυγατέρων παρθένων και καλλινίκων μαρτύρων, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης[*]. Τις ανέθρεψε χριστιανικά, υπομένοντας η ίδια μακροχρόνια χηρεία. Πρόσεχε η Σοφία ώστε τα ονόματα των θυγατέρων της να έχουν συμφωνία με την πολιτεία τους. Πράγματι, κατόρθωσε η φιλότεκνη μητέρα να γεμίσει τις καρδιές τους από αρετές, των οποίων τα ονόματα έφεραν. Γι’ αυτή την πίστη, ελπίδα και αγάπη τους προς τον Χριστό παρουσιάζονται ν’ απολογηθούν. Η ομολογία της μητέρας ξαφνιάζει τον άρχοντα. Κολακείες, υποσχέσεις κι απειλές δεν επηρεάζουν καμμιά τους. Μετά από το μαρτυρικό τέλος των τριών παρθένων, η μακαρία μητέρα έμενε ευχαριστημένη για την προσφορά της. Τρεις ημέρες μετά το τέλος της τελευταίας κόρης της, την βρήκε ο θάνατος προσευχόμενη στο κοινό τους μνήμα. Οι πιστοί την έθαψαν μαζί με τις τρεις παρθενομάρτυρες (Ρώμη, 2ο αιώνας)».
+Αγιορείτου Μοναχού Μωυσέως. (1995). Οι έγγαμοι Άγιοι της Εκκλησίας. Αθήνα: Ακρίτας, σσ. 162-163, 170.
ΠΗΓΗ: Χώρα του Αχωρήτου
[*] Η μνήμη τους τιμάται την ίδια ημέρα. Η Πίστη ήταν 12, η Ελπίς 10 και η Αγάπη 9 ετών.
Αύριο γιορτή, πανηγύρι χαράς: της Αγίας Σοφίας και των τριών θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης. Η μακαρίτισσα γιαγιά μου, ο Θεός ν’ αναπαύει την ψυχή της, ευλαβούνταν πάρα πολύ την Αγία Σοφία και τις Αγίες κόρες της. Ακόμα θυμάμαι την εικόνα που είχε στο εικονοστάσι του δωματίου της. Α.Ι.Κ.
