Ενδότοπος: Οκτάβιο Παζ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οκτάβιο Παζ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 29 Αυγούστου 2026

Ψαύοντας την χθεσινή πανσέληνο

«[…] ταξιδεύω μέσα σου σαν το ποτάμι,
πηγαίνω στο σώμα σου σαν σ’ ένα δάσος,
όπως σε μονοπάτι βουνού
που απολήγει σ’ απόκρημνο χάσμα,
περπατώ στους σφοδρούς λογισμούς σου
και στου λευκού μετώπου σου την έξοδο
η γκρεμισμένη σκιά μου κομματιάζεται
μαζεύω τα κομμάτια μου ένα ένα
και δίχως σώμα προχωρώ, ψάχνω ψηλαφώντας».

ΟΚΤΑΒΙΟ ΠΑΖ

Τετάρτη 6 Μαΐου 2026

Γραφή ομορφιάς το βήμα σου!!!

Κάτω απ’ τις σπασμένες στήλες

ανάμεσα στο κενό και στον ύπνο

διασχίζουν τις άγρυπνες ώρες μου

οι συλλαβές απ’ τ’ όνομά σου.

Η μακριά και πυρρόχρωμη κόμη σου

αστροπελέκι του καλοκαιριού

δονείται στην πλάτη της νύχτας

με γλυκιά δριμύτητα.

Ρεύμα σκοτεινό του ονείρου

που κυλά ανάμεσα στα ερείπια

κι απ’ το τίποτα σε συναρμολογεί:

πικρές πλεξούδες, λησμονιά,

ακτή της νύχτας νοτισμένη

που ξαπλώνει και πάλλεται

μια θάλασσα υπνοβάτης και τυφλή.

ΟΚΤΑΒΙΟ ΠΑΖ. (1993). «Μονόλογος», στο: Η πέτρα του ήλιου & άλλα ποιήματα, μτφρ. Τάσος Δενέγρης. Αθήνα: Ίκαρος, σ. 9.

Πέμπτη 16 Απριλίου 2026

Gold - True: καθώς νυχτώνει...

ΠΗΓΗ: Spandau Ballet (Official)

Για να περιμένω τη νύχτα εξάπλωσα
στη σκιά ενός δέντρου από παλμούς.

Το δέντρο είνα γυναίκα και μες στο φύλλωμά του
ακούω τη θάλασσα να κυλάει κάτω απ' το βράδυ.

Τρώω τους καρπούς του με τη γεύση του χρόνου,
καρπούς λησμονιάς και γνώσης.

Κάτω απ' το δέντρο κοιτάζονται και ψαύονται
εικόνες, ιδέες και λέξεις.

Με το σώμα επιστρέφουμε στην αρχή,
σπείρα ηρεμίας και κίνησης.

Γεύσης, θανάσιμη γνώση, παύση πεπερασμένη,
έχει αρχή και τέλος - και είναι άμετρη.

Η νύχτα μπαίνει κι η παλίρροιά της μας σκεπάζει·
επαναλαμβάνει η θάλασσα τις συλλαβές της, πια μαύρες.

ΟΚΤΑΒΙΟ ΠΑΖ

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026

Σαν πέτρα του ήλιου...

«[…] μπαίνω στο σώμα σου όπως στον κόσμο

η κοιλιά σου ηλιόλουστη πλατεία

τα στήθη σου δύο εκκλησιές που λειτουργεί το αίμα

τα παράλληλα μυστήριά του,

σαν τον κισσό τα βλέμματά μου σε σκεπάζουν,

είσαι μια πολιορκημένη πόλη από θάλασσα,

μια ντάπια που το φως έχει χωρίσει

σε δύο μισά, ροδάκινα στο χρώμα,

μιάν αλυκή, πουλιά και βράχια

το μεσημέρι εκστατικό τα πάντα διέπει, […]».

ΟΚΤΑΒΙΟ ΠΑΖ. (1993). «Πέτρα του ήλιου», στο: Η πέτρα του ήλιου & άλλα ποιήματα, μτφρ. Τάσος Δενέγρης. Αθήνα: ΄'Ικαρος σ. 54.

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026

Το ρολόι της χαραυγής τραγουδάει

ΠΗΓΗ: touchmusic33

«Χαράζει. Το ρολόι τραγουδά.

Ο κόσμος σωπαίνει, αδειανός.

Υπνοβάτης σηκώνεσαι

και κοιτάζεις δεν ξέρω ποιους ίσκιους

πίσω απ’ τον ίσκιο σου: τίποτα.

Απ’ τη νύχτα βγαλμένη

είσαι ένα λευκό κλαδί».

ΟΚΤΑΒΙΟ ΠΑΖ

Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2025

Καλό Σαββατοκύριακο!

Πρωινό Σαββάτου, ανάμεσα σε «κίνηση κι αταραξία», όπως γράφει ο Οκτάβιο Παζ, η κίνηση του δίσκου στο πικάπ σε στέλνει στον παράδεισο. Καλό Σαββατοκύριακο! Α.Ι.Κ.