Κρίση πίσω από την κρίση...

Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Τι κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση; Ο «Μαζώ», η Βίσση κι ο Καρβέλας! Φευ! «Κέχοδεν η φορβάς εν τη άλω»· εις την καθαρεύουσαν: «εχέσθη η φορβάς εν αλωνίω» και στην νεοελληνική «χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι», όπως λέει ο σοφός λαός μας. Κυρίαρχη η υποκουλτούρα. Όσο για τα ΜΜΕ και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (δηλαδή αφασίας)… παπαγάλοι της εκάστοτε εξουσίας και παραεξουσίας. Το φαινόμενο αυτό, βέβαια, δεν είναι γραμμικό, αλλά εκδηλώνεται μέσα από συγκεκριμένες κοινωνικές, πολιτισμικές και θεσμικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (Μ. Σάββατο 30 Απριλίου - Κυριακή του Πάσχα 1 Μαΐου 2016).

Ψάχνοντας το αρχείο μου βρήκα το απόκομμα που αναρτώ. Γράφει για την υποδοχή που είχε στην Ελλάδα (24 Οκτωβρίου 1963) το Νόμπελ Λογοτεχνίας που πήρε ο Γιώργος Σεφέρης: «Μουγκαμάρα και φθόνος». Θα μου πει κάποιος, σήμερα δεν έχουμε όπως τότε σημαντικά πνευματικά γεγονότα για να τα προβάλλουμε. Δικαιολογία θα πω... Ο σχολιασμός της πνευματικής επικαιρότητας λείπει από τη δημόσια συζήτηση, όπως λείπει και το υψηλό πατριωτικό αίσθημα. Κι ενώ οι ιστορικοί κατακλυσμοί που φέρνει η πολιτική γεωγραφία Δύσης και Ανατολής, γεννούν ανισορροπίες και επανάκαμψη σκληρών κι ακραίων καθεστώτων, με κόστος για όλους μας, εμείς εκεί, στον «Μαζώ», τη Βίσση, τον Καρβέλα, στα πρωινάδικα, τα μεσημεριανάδικα, τα απογευματινάδικα και το βράδυ στις τηλεπτικές σειρές αποχαύνωσης - αποβλάκωσης. Άραγε, τι θα γεννηθεί στο άμεσο μέλλον; Άγγελος ή τέρας;