Στο σκλαβοπάζαρο του Τραμπ

Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Το βίντεο με τον Ζαλένσκι να λοιδορείται από τον Τραμπ και το βίντεο με το πρωτοπαλίκαρό του Μάσκ να κρατά αλυσοπρίονο, δείχνουν ότι στον παγκόσμιο χάρτη πολιτικοί ηγέτες είναι φρενοβλαβείς, είναι σε κατάσταση ψυχασθένειας. Αλλά και οι ψηφοφόροι τους να ζουν στη μακαριότητα της απόλυτης τρέλας ή ηλιθιότητας. Σ’ ετούτη την πολυμέτωπη επίθεση της παγκόσμιας πολιτικής βλακείας και αφασίας, η οποία επιθυμεί τον εξαφανισμό της ταυτότητας και του προσώπου κάθε λαού, ανάγκη να υψωθεί ένα τείχος αντίστασης που να στηρίζεται στην ψυχή ανθρώπων, που να φωτίζεται και να ενισχύεται από υγιή, δημοκρατική πολιτική συνείδηση.

Η εικόνα του υπουργικού συμβούλιου του Τραμπ να προσεύχεται στο Θεό, θα ‘κανε τον Max Weber, αν σήμερα ζούσε, να ξαναγράψει το βιβλίο του Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού. Στο πρόλογο που έγραψε ο Βασίλης Φίλιας της ελληνικής μετάφρασης (1997), με καίριο τρόπο επισημαίνει ότι, το «πουριτανικό “ήθος”, όπως αυτό απορρέει από τις βασικές δογματικές θέσεις, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τη νέα οικονομική αντίληψη, ένα νέο “πνεύμα” οικονομικής δράσης». Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι και ο Σάμιουελ Χάντιγκτον, στο: Ποιοι είμαστε; Η αμερικανική ταυτότητα στην εποχή μας, γράφει ότι: «H Αμερική δημιουργήθηκε ως προτεσταντική κοινωνία, όπως ακριβώς το Πακιστάν και το Ισραήλ δημιουργήθηκαν ως μουσουλμανική και εβραϊκή κοινωνία αντίστοιχα», (σε μετάφραση Μαρίας – Αριάδνης Αλαβάνου, εκδ. Λιβάνης, Αθήνα 2005, σ. 101].

Αναρωτιέμαι, τόσο στο σκλαβοπάζαρο του Τραμπ όσο και στην αντίπερα όχθη της «σωστής πλευρά της ιστορίας», οι καρπαζοεισπράχτορες της τωρινής κυβέρνησης, αλλά και οι αριστερούληδες, τι έχουν να πουν βλέποντας το βίντεο της σκληρής ταπείνωσης του πιονού της πολιτικά παρηκμασμένης Δύσης που ονομάζεται Ζελένσκι, από δύο παρανοϊκούς της αμερικανικής πολιτικής. 

Αυτά για το μεταναστευτικό… στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ

Ο γνωστός και μη εξαιρετέος καθηγητής του Χάρβανττ Σάμιουελ Χάντινγκτον –τον θυμόμαστε από το βιβλίο του Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης, προκλητικό και προφητικό θα ‘λεγα για την εποχή που κυκλοφόρησε (στα 1999)- σ’ άλλο βιβλίο του, το: Ποιοι είμαστε; Η αμερικανική ταυτότητα στην εποχή μας, στις σελίδες που αφιερώνει για τις άλλες εθνικές ταυτότητες αλλά και τις υποεθνικές ταυτότητες, καταγραφεί μια τηλεφωνική συνέντευξη του Γουόρντ Κόνερλι σε δημοσιογράφο των New York Times. Ο Κόνερλι υπήρξε υποστηρικτής μιας πρωτοβουλίας – διαδικασίας θέσπισης νόμων μέσω της λαϊκής ψήφου, η οποία αφορούσε προγράμματα ένταξης μειονοτήτων, όσον αφορά ζητήματα απασχόλησης και εκπαίδευσης, προκειμένου να εξισορροπηθούν οι διακρίσεις του παρελθόντος.

Ιδού η σχετική συνομιλία:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: «Τι είσαστε;»

ΚΟΝΕΡΛΙ: «Είμαι Αμερικανός».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: «Όχι, όχι, όχι! Τι είσαστε εσείς;»

ΚΟΝΕΡΛΙ: «Ναι, ναι, ναι! Είμαι Αμερικανός».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: «Δεν είναι αυτό που εννοώ. Μου είπαν ότι είσαστε Αφρικανο-αμερικανός. Ντρέπεστε που είσαστε Αφρικανο-αμερικανός;»

ΚΟΝΕΡΛΙ: «Όχι, απλώς είμαι υπερήφανος που είμαι Αμερικανός».

Υπάρχει και συνέχεια: ο Κόνερλι εξήγησε ότι στους προγόνους τους συγκαταλέγονταν Αφρικανοί, Γάλλοι, Ιρλανδοί και Αμερικανοί Ινδιάνοι και ο διάλογος κατέληξε:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: «Όλα αυτά τι σας κάνουν;»

ΚΟΝΕΡΛΙ: «Όλα αυτά με κάνουν έναν ολόκληρο Αμερικανό!»· ΣΑΜΙΟΥΕΛ ΧΑΝΤΙΝΓΚΤΟΝ. (2005). Ποιοι είμαστε; Η αμερικανική ταυτότητα στην εποχή μας, μτφρ. Αριάδνη Αλαβάνου, Αθήνα: Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, σσ. 29-30.

Αξίζει, εδώ, να σημειώσω ότι στο πολυσέλιδο βιβλίο του ο Χάντινγκτον, αφιερώνει πολλές σελίδες στη θρησκευτική κουλτούρα των Αμερικανών και πως αυτή εμπλέκεται ενεργά στην πολιτική. Α.Ι.Κ.