Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑ
Ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου δεν είναι ευχάριστη είδηση. Όμως, αυτό που επί πολλές ημέρες γίνεται με τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ξεπερνά τα όρια της παράνοιας και της παράκρουσης· δείχνει πως μία δημόσια και δημοφιλής προσωπικότητα, σε αντίθεση με μια άγνωστη, μετατρέπει τον ελληνικό λαό σε έρμαιο των ΜΜΕ.
Το παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό: ο αδόκητος θάνατος των δύο σμηναγών της πολεμικής αεροπορίας στο δυστύχημα της Τανάγρας και ο θάνατος του Μαζωνάκη γέρνουν την πλάστιγγα της τηλεθέασης υπέρ του δεύτερου και θέτουν το εξής βασανιστικό ερώτημα: δύο ρόλοι, δύο υποδείγματα ανθρώπων του καιρού μας: ποιο υπερισχύει;
Η υπερβολή, πάντοτε, ήταν ένα από τα πιο έντονα και διαχρονικά χαρακτηριστικά της ψυχοσύνθεσης του ελληνικού λαού. Μαζί με το πάθος γέννησαν τα ρητά με διαχρονικό νόημα: «μηδέν άγαν» (ένα από τα αρχαία δελφικά παραγγέλματα) και «παν μέτρον άριστον» (Κλεόβουλος Λίνδιος)· ρητά για την αναζήτηση του μέτρου, όχι σαν αυτό να είναι μια αυτονόητη κατάσταση, αλλά μια διαρκής και συνειδητή προσπάθεια να τιθασευτεί η παρορμητική φύση του ανθρώπου.
Στα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός μας, η ελληνική τηλεόραση παίζει το παιχνίδι των πολιτικών μας για αποπροσανατολισμό του από αυτά. Κρατικά και ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια, στα πρωινάδικα, τα μεσημεριανάδικα και σε νυχτερινά σόου χαμηλότατου πνευματικού επιπέδου, με τον θάνατο του Μαζωνάκη, για ακόμη μία φορά έγιναν πολλαπλασιαστές της τάσης του Έλληνα πολίτη για υπερβολή.
ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: educartoon.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου