«Από τη μια μεριά θα ήθελα να είχα στη δουλειά μου την απόλυτη συγκέντρωση που έχει η γάτα μου όταν πλένεται. Τη φωνάζεις και μήτε που γυρίζει να σε κοιτάξει… -αλλά, ολότελα αδιάφορη, συνεχίζει το πλύσιμο με ακόμα, θα έλεγα, μεγαλύτερη μανία. Ένα αυτό.
Από την άλλη μεριά μοιάζει παρήγορο που ο άνθρωπος δε δείχνει να κατέχεται τόσο αποκλειστικά -όπως η γάτα μου την ώρα που πλένεται- από τα όσα κάνει (αν και πολλοί κατέχονται). Θα γινόταν -ο άνθρωπος- μονότονος και περιορισμένος. Από τα δύο προτιμάω το δεύτερο, δίχως να παύω να μακαρίζω τις γάτες ή να βυθομετράω “leurs prunelles mystiques», που ατενίζουν αδιάφορα, τόσο τους “amoureux fervents”, όσο και τους “savants austères”, στο γνωστό ποίημα του Baudelaire. (Μήτε υπερβολική “ferveur”, νομίζω, χρειάζεται μήτε υπερβολική “austérité ”)».
ΖΗΣΙΜΟΣ ΛΟΡΕΝΤΖΑΤΟΣ. (2009). Collectanea. Δόμος: Αθήνα, σ. 316 [590].
ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου