Του ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΡΔΗ
Και γιατί να απορούμε; Τα τρέχοντα αυτονόητα είναι ότι ελάχιστοι πλέον νέοι διαβάζουν θεωρητικά ζητήματα (το ίδιο ταλανίζονται και οι κατά τόπους Φιλοσοφικές). Φυσικά, επαγγελματική αποκατάσταση δεν υπάρχει καθόλου. Και εδώ τελειώνουμε με τα τρέχοντα αυτονόητα.
Πάμε παρακάτω, όμως. Ακόμα και σε ένα επίπεδο επιστημονικής κατάρτισης, πότε μας έπεισε η Θεολογική Σχολή; Με ποιους καθηγητές - εξαιρουμένων ελαχίστων; Με αυτούς της γραμματοσειράς Palatino Linotype, που ασχολούνται αν σε κάθε σελίδα υπάρχουν 2+παραπομπές, και εάν έχει η κάθε εργασία συμπεράσματα και συντμήσεις, αδιαφορώντας για το περιεχόμενο. Για αυτούς που θέλουν να τους παραπέμπεις τα βιβλία; Που κάνουν ομαδούλες (άλλοτε συντηρητικές, τώρα χριστιανοαριστερές που είναι της μόδας), ή που έχουν «προσκυνήσει» την όποια εξουσία έχουν συναντήσει στον δρόμο τους, ήδη από μεταπτυχιακοί.
Ποια Θεολογική; Της Εκκλησίας ή του Κράτους; Ή και των δύο; Που ξεσπούν κρίσεις στην γειτονιά μας (Σινά, Ουκρανία, Χριστιανοί της Μ. Ανατολής) και όλοι αυτοί οι θεσμοί ποιούν την νύσσαν ή το ρίχνουν σε εκπαιδευτικές και βιωματικές εκδρομές. Σε ένα κράτος αποικία, δεν νομίζω ότι αξίζει να έχεις κάτι άλλο.
ΠΗΓΗ: manolisgvardis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου