Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑ
Το απαράδεκτο περιστατικό της διευθύντριας σχολείου που φίμωσε το στόμα μαθητή με χαρτοταινία, πίσω του έχει και όσους την αξιολόγησαν για να αναλάβει αυτή τη θέση, ως στέλεχος εκπαίδευσης. Αυτούς ποιος θα τους ελέγχει και θα τους αξιολογήσει; Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η λαμογιά, η διαφθορά μαστίζει και την εκπαίδευση. Τι λέω τώρα… Στο καράβι της ελληνικής εκπαίδευσης, που χρόνια είναι κολλημένο στα βράχια και δεν λέει κανείς να το ξεκολλήσει, για θέσεις ευθύνης ισχύουν μόνο τα τυπικά προσόντα κι όχι η προσωπικότητα του ΔΑΣΚΑΛΟΥ. Και να σκεφτούμε το εξής: να ‘ταν μόνο αυτή η περίπτωση εκπαιδευτικού με παρόμοια συμπεριφορά...
Ο μακαρίτης Μάνος Χατζηδάκης, στα Σχόλια του Τρίτου, γράφει κάτι άκρως σημαντικό. Ταιριάζει γάντι στα της διαφθοράς - λαμογιάς και στην εκπαίδευση:
«Οι χοίροι είναι ζώα παχύδερμα, που αρέσκονται να ζουν μες στην ακαθαρσία και να κυκλοφορούν μέσα σ’ αυτήν με άνεση και φιλαρέσκεια. Αγνοούν όλους τους στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής και δημιουργούν μιάν αποπνικτική ατμόσφαιρα για όσους έχουν το ατύχημα να ζουν κοντά στα χοιροστάσια, ακόμη και σε απόσταση απ’ αυτά. Τόσο δε είναι έντονη η δυσάρεστη οσμή που αναδίδουν ώστε πολλές φορές οι ατυχείς περίοικοι να καταφεύγουν εις λιποθυμίας και να γυρεύουν τον βίον τους να τερματίσουνε με βιαιότητα και άνευ ελαχίστης ηδονής. Και οι χοίροι, ως γνωστόν, επέστρεψαν και ζούνε πλέον μες στις πολιτείες. Και τίποτα δεν μας γλυτώνει πια απ’ αυτούς. Φαίνεται πως τους θελήσαμε, τους νοσταλγήσαμε, που λένε. Κι έτσι επιστρέψανε και θα μας συντροφεύουν δια παντός».
ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: paletaart – Χρώμα & Φώς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου