Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2019

Λαβωμένο μου ελληνικό σχολειό

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Δύσκολοι, πράγματι, καιροί για την ελληνική εκπαίδευση. Με ένα Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, όμηρο (;) των «γνωστών αγνώστων» σ’ ότι αφορά ζητήματα θρησκείας, θρησκευμάτων και παρεχόμενης θρησκευτικής εκπαίδευσης στο ελληνικό σχολειό. Το αποτέλεσμα γνωστό. Όσοι με αυταπάρνηση υπηρετούν σ’ αυτό, να γίνονται αυτόπτες μάρτυρες πρακτικών και παρεμβάσεων γνωστών ομάδων: από τη μια οι εθνομηδενιστές, χονδροειδείς θιασώτες ενός κράτους άθρησκου και ουδετερόθρησκουκι από την άλλη οι λογής λογής κάπηλοι της ελληνοχριστιανικής ηθικολογίας, οι «γνωστοί άγνωστοι» δύσμοιροι πατριδοκάπηλοι. Ιδεολογικοί λοιπόν φανατισμοί, παντού. Κυριολεκτικώς, όσοι νηφάλιοι έχουν απομείνει σε ετούτον τον τόπο, να μη γνωρίζουν από ποιους και πώς να προφυλαχτούν. Να τολμάς, για τα παραπάνω, να κομίζεις νηφάλιο λόγο και αμέσως να βρίσκεσαι στο στόχαστρο γιατί είσαι νηφάλιος και αληθινός. Με το ζόρι, ντε και καλά, πρέπει να πάρεις θέση: ή με τους μεν (εθνομηδενιστές) ή με τους δε (θρησκειολάγνους και κάπηλους της ελληνοχριστιανικής ηθικολογίας). Και με τους νομικούς και τους δικαστές να αποφασίζουν τι σημαίνει θρησκεία, πως πρέπει να διδάσκεται το μάθημα των Θρησκευτικών, αν πρέπει να αναγράφεται το θρήσκευμα και η ιθαγένεια στους τίτλους σπουδών και πάει λέγοντας… 
Μωρέ είχε δίκιο ο μακαρίτης Δ. Ν. Μαρωνίτης, που σε δύσκολους κι αυτός καιρούς έλεγε: «Μην απομονωθείτε. Με το λόγο και την πράξη σας σταθείτε πλάι σε κάποιον. Στη μάνα σας, στον αδελφό σας, στο φίλο σας. Και προ πάντων στα νεότερα παιδιά, που από σας περιμένουν να δουν αν θα τους ανοίξετε ή θα τους φράξετε το δρόμο της ελεύθερης αναπνοής»


Κώστας Λάβδας, Selfie· 100x100 εκ., ακρυλικό σε καμβά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου