Διαβάζω συχνά βιβλία και άρθρα του Δημήτρη Ουλή. Η θεολογική γλώσσα, η κοινωνική ανθρωπολογία, η φιλοσοφία, η τέχνη, η σύγχρονη κουλτούρα και η πραγματικότητα, με τα οποία καταπιάνεται στα βιβλία του ο κ. Ουλής στον άξονα του σύγχρονου θεολογικού λόγου, δίνουν στον αναγνώστη την ευκαιρία να αναμετρηθεί μαζί του χωρίς στερεότυπα. Τρανταχτό παράδειγμα το βιβλίο του «Ο Διάβολος στο Celluloid: Εξορκισμοί, Πνευματικός Κόσμος και άλλα Άνθη του Κακού στις ταινίες Υπερφυσικού Τρόμου» που κυκλοφόρησε το 2021 από τις εκδόσεις Αρμός. Πρόκειται για μια εκτενή μελέτη 470 σελίδων, η οποία αποτελεί καρπό πολυετούς έρευνας και προσωπικής αγάπης του συγγραφέα για το σινεμά τρόμου.
Θρησκειολογία και ένα συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος μπορεί να λειτουργήσουν ως έναυσμα για ένα γόνιμο διάλογο πάνω στις έννοιες: Θεός, Εκκλησία, πίστη, μεταφυσική αγωνία και στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη ποπ κουλτούρα αποτυπώνει αυτούς τους προβληματισμούς; Νομίζω πως ΝΑΙ! Α.Ι.Κ.
ΠΗΓΗ: Θεού γεώργιον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου