ΛΩΤ
Που να με νιώσεις, γερο-Αβραάμ; Είσαι αγνός, εσύ, υπάκουος, λες Ναι! Και κολνούν τα χείλια σου· δεν έχει άγρια καρδιά, να παλεύεις μαζί της. Η ψυχή σου κι η καρδιά σου, δύο μερωμένες καμήλες, ζεμένες και σε πάνε ίσια γραμμή στο Θεό…
Κοιτάς τ’ άστρα και λες: Τόσα τ’ αγγόνια μου και τόσα τα δισέγγονα. Εγώ κοιτάζω τ’ άστρα και λέω: Τόσα τα κρίματά μου!
Η αρετή μου δεν είναι εμένα περιβόλι να σεργιανίζω το δειλινό και να κουβεντιάζω με το Θεό· είναι γκρεμός, και γκρεμίζουμαι. Ολημέρα παίζω την ψυχή μου και την κερδίζω· οληνύχτα παίζω την ψυχή μου και τη χάνω!
Άγγελε της φωτιάς, άγγελε της φωτιάς, κατέβα από τον ουρανό, κάμε με στάχτη· γέμισε τη φούχτα σου, πήγαινέ τη στο Θεό, να μερώσει… Άγγελε της φωτιάς, φύλακα άγγελέ μου, κατέβα!
ΑΒΡΑΑΜ
Μη φωνάζεις, αντάρτη, τον άγγελο της φωτιάς, θα κατέβει· φώναξε τον άγγελο της λύτρωσης!
ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ. (1998). «Σόδομα και Γόμορα», στο: Θέατρο. Τραγωδίες και διάφορα θέματα, τ. Γ΄. Αθήνα: Εκδόσεις Ελένης Καζαντζάκη, σσ. 330-331· [με επιμέλεια Πάτροκλου Σταύρου είναι ανατύπωση της έκδοσης του 1956]. Τηρήθηκε η ορθογραφία του συγγραφέα.
RAFFAELLO Sanzio. Decoration of the Loggetta Fresco Palazzi Pontifici. Vatican. ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου