Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
«Τα σχολικά βιβλία είναι παρτιτούρες: ο ήχος που θα βγάλουν εξαρτάται από το δάσκαλο, τον μαέστρο δηλαδή της σχολικής τάξης, εξαρτάται από τη γνώση, την ευαισθησία, την προπαρασκευή, τον κόπο του και βεβαίως από την ικανότητά του να ενορχηστρώνει τους μαθητές της τάξης του». ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. (2017). Για το σχολείο. Αθήνα: Πόλις, σ. 46.
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω από το πολλαπλό βιβλίο παραπέμπει σε ντίλερ. Εκδότες, άλλοι σοβαροί κι άλλοι φοντιστηριάρχες, με αβάντα κάποιους συγγραφείς, αξιολογητές και συντονιστές, στους εκπαιδευτικούς προτείνουν τα δικά τους διδακτικά πακέτα. Και σαν μην έφτανε αυτό, πέραν της προχειρότητας του ΥΠΑΙΘΑ για την επιλογή βιβλίων, ουκ ολίγοι εκπαιδευτικοί ρωτούν ο ένας τον άλλο ποιο βιβλίο να επιλέξουν. Αδυνατούν –δεν το πιστεύω- να μπουν στη διαδικασία επιλογής ενός σχολικού εγχειριδίου τόσο για τους ίδιους όσο και για τους μαθητές τους; Σ’ αυτό το παιχνίδι της προπαγάνδας καθημερινά οι σχολικές μονάδες δέχονται και μέιλ για να προωθήσουν στους εκπαιδευτικούς ενημερωτικά βίντεο και ημερίδες.
Προσωπική θέση εκφράζω: συγγραφείς, αξιολογητές και συντονιστές οφείλουν να μην μπαίνουν στον πειρασμό να προτείνουν τα βιβλία τους. Κι αυτό διότι τέτοιες πρακτικές παραβιάζουν την παιδαγωγική και διδακτική δεοντολογία, η οποία αποτελεί το σύνολο των ηθικών αρχών και των επαγγελματικών κανόνων που καθοδηγούν όχι μόνο το έργων των εκπαιδευτικών αλλά και των μαθητών. Το να προτείνω το δικό μου διδακτικό πακέτο δεν διασφαλίζω ούτε τον σεβασμό, ούτε την ισοτιμία, ούτε την προστασία των μαθητών, ούτε βέβαια προάγω ένα ασφαλές και αντικειμενικό μαθησιακό περιβάλλον. Αμεροληψία, ισότητα, εχεμύθεια, παιδαγωγική ελευθερία, επιστημονική ευθύνη και σεβασμός της προσωπικότητας των μαθητών, είναι βασικοί πυλώνες του εκπαιδευτικού έργου. Ας σταματήσει, λοιπόν, εδώ αυτή φαρσοκωμωδία. Εκτιθέμεθα αρνητικά, δεν το καταλαβαίνουμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου