Αβάσταχτη η μετριότητα

«Ένα τριαντάφυλλο που γίνεται ποίηση μπορεί να σε συντρίψει πολύ περισσότερο από μια γροθιά που δεν γίνεται ποίηση. Μυριάδες λόγια μαραίνονται στα κόκκινα βιβλία, όταν ένα απλό κοριτσάκι πυροβολεί.

Καθώς φαίνεται, ακόμη και για ν’ ανατραπούν καθεστώτα –τι θρίαμβος- χρειάζεται η καλή ποιότητα.

Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. Με πλήρη επίγνωση ότι μια μέρα ο πλανήτης αυτός θα καταψυχθεί ή θ’ αναφλεγεί μαζί με τα επιτεύγματά τους.

Άλλης λογής ήρωες, που, αυτοί θα βγάλουν ασπροπρόσωπη την ποτέ ανθρωπότητα».

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ. (⁵1999), «Τα μικρά έψιλον», στο: Εν λευκώ. Αθήνα: Ίκαρος, σσ. 253-254.