Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2024
Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2024
Σχολική Βία: Ας σηκώσουμε μαύρο πανό
Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑ
Σοκαρισμένη είναι η κοινωνία της Λέσβου με τα δύο απανωτά περιστατικά βίας ανήλικων. Το ένα έγινε σε χωριό και το άλλο σε Γυμνάσιο της Μυτιλήνης.
Πολλές φορές έχω επισημάνει ότι η οικογένεια και το σχολείο καθημερινά δέχονται ήττες... Καθετί που, κυρίως, σχετίζεται με τη σχολική διαδικασία νομίζουμε πως είναι αποξενωμένο από τη γενική κοινωνική διαδικασία. Αρνούμαστε να δούμε κατάματα την πραγματικότητα: το σχολείο είναι οργανικό κομμάτι της ευρύτερης κοινωνίας. Η τελευταία αντί να είναι δημιουργική, ανοιχτή και δημοκρατική, με σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες, καθώς φαίνεται, εισβάλλει στο σχολείο με πρότυπα βίας, σε διαπροσωπικό, οικογενειακό, πολιτικό, εργασιακό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Τι άλλο εισπράττει σήμερα ένα παιδί από το να βλέπει σε οθόνες τη γιγάντωση του κακού: παντού βία, πόλεμο και θάνατο; Με το παιδαγωγικό έργο, αντί να ασκεί οξεία κριτική κατά όλων αυτών, δυστυχώς, να βρίσκεται αντιμέτωπο με οπορτουνιστικές νοοτροπίες.
Κάνω την πρόσκληση: όσοι σχετιζόμαστε με την εκπαίδευση (στελέχη, εκπαιδευτικοί και γονείς) να συζητήσουμε σοβαρά πια τα εξής καίρια ερωτήματα:
- Οι μαθητές είναι ανθρώπινα πρόσωπα ή «υλικό» μιας σχολικής τάξης, όπως συχνά λέμε πολλοί από εμάς τους εκπαιδευτικούς;
- Είναι, όντως, τόσο «προϊόντα» όσο και «κατασκευάσματα» της κοινωνίας που ζουν και μεγαλώνουν;
- Οι μαθητές είναι «φαινόμενα» κοινωνικά ή ατομικά;
- Είναι άτομα, εαυτοί ή κοινωνία σε σμικρογραφία;
- Τι, άραγε, υπάρχει προ της κοινωνικοποίησης των μαθητών;
- Και τι μετά την κοινωνικοποίησή τους;
Συχνά φέρνω στο νου μου τη ρήση ενός πανεπιστημιακού δασκάλου μου, του Νίκου Ματσούκα: «στη σφαγή και στο αίμα κυλιέται ο μισός κόσμος κι ο άλλος μισός ενημερώνεται κάθε μέρα, από εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Και δε νοιάζεται μη τυχόν κι αλλάξουν οι όροι: αυτός να σφάζεται κι οι άλλοι να ενημερώνονται».
Βία στα σχολεία μας, λοιπόν, σ’ όλες τις πτυχές της, όπως τη συζητάμε στα επιμορφωτικά σεμινάρια. Όμως, δεν φτάνει η επιμόρφωση ή η παραμόρφωση. Ούτε οι διαπιστώσεις ότι στα σχολεία η βία είναι κυρίαρχο φαινόμενο, καθημερινά παρούσα, δεν έχει καμιά απουσία, δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη. Είναι καιρός να δούμε πως στα σχολεία μας θα εφαρμόσουμε τον ύψιστο παιδαγωγικό σκοπό: την αναζήτηση του εαυτού κάθε μαθητή. Από την εποχή του μέγιστου παιδαγωγού Σωκράτη, αποστολή της αγωγής είναι να οδηγεί τους μαθητές εις εαυτόν!
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2024
Από την τράπεζα του Οδυσσέα Ελύτη συνεχίζουμε να τρεφόμαστε!
«Η ελευθερία έχει δύο κοφτερές όψεις, όπως τα παλιά ξυραφάκια».
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ. (1998). Εκ του πλησίον. Αθήνα: Ίκαρος, σ. 22.
Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2024
Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ. ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Συνέδριο εντάσσεται στη σειρά των Διεθνών Θεολογικών Συνεδρίων που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα κατά τον 20ό αιώνα (1936 και 1976) και στοχεύει στην ανάδειξη, διερεύνηση και συμβολή στα καίρια ζητήματα και προβλήματα που απασχολούν την Ορθόδοξη Θεολογία σε πανορθόδοξο επίπεδο κατά τον 21ο αιώνα. Ειδικότερα, το Συνέδριο θα εξετάσει τη θέση και την αποστολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και Θεολογίας στις νέες ιστορικές, γεωπολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες, προκειμένου να εκφράσει εκ νέου την πλούσια κληρονομιά, την έμπρακτη διακονία, την προφητική μαρτυρία και λειτουργία της στον σύγχρονο κόσμο. Οι ιδιαίτερες θεματικές που θα απασχολήσουν το Συνέδριο αφορούν στη σπουδή και στην κριτική τοποθέτηση απέναντι στη σχέση της Ορθόδοξης Θεολογίας πρώτιστα με την Εκκλησία, με το πανεπιστήμιο και με την κοινωνία, καθώς επίσης και στον διάλογό της με τις επιστήμες, την τεχνολογία, τον πολιτισμό και, ακολούθως, με τα σύγχρονα θεολογικά και πνευματικά ρεύματα.
ΠΗΓΗ: Θεολογική Σχολή ΕΚΠΑ
Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2024
Χρήστος Γ. Γκουνέλας: Τεχνητή Νοημοσύνη, Αιωνιότητα και Αθανασία
Περιγραφή του βιβλίου:
Από τότε που συνειδητοποίησε τη θνητότητά του, ο άνθρωπος επιθυμεί να γίνει αθάνατος, να γίνει Θεός. Αυτό που δεν κατάφεραν οι θρησκείες και η φιλοσοφία μέσα στην ιστορία θέτουν ως στόχο οι θιασώτες του ψηφιακού υπερανθρωπισμού και του τεχνικού ή του κριτικού μετανθρωπισμού: την αθανασία και την αιωνιότητα. Ωστόσο, η ζωή είναι συνυφασμένη οντολογικά με τον θάνατο. Ύπαρξη και ανυπαρξία πορεύονται μαζί. Το ίδιο και στον Αίτιο αυτών. Καταργώντας τεχνικά τον θάνατο, καταργείται και η ίδια η ζωή. Και, εν τέλει, ποια η αξία της ζωής, αν δεν μπορεί ο άνθρωπος να τη θυσιάσει αγαπητικά και ελεύθερα και να μετέχει της θυσιαστικής αθανασίας και αιωνιότητας του Θεού και των άλλων ανθρώπων εντός του μη Όντος; Χωρίς τον θάνατο πώς είναι δυνατόν να πονάς, να χαίρεσαι, να συμπονάς και να αγαπάς έως θανάτου; Αλλά και χωρίς τον θάνατο και τη φθορά πώς δύναται να υπάρξει πρόοδος; Προηγείται, μάλλον, η ελευθερία και έπεται η αθανασία και η αιωνιότητα. Η ελευθερία που σφυρηλατείται διαρκώς από την ανάγκη, το απρόσμενο και την απροσδιοριστία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο).
Το βιβλίο κυκλοφορείται από τις εκδόσεις Γρηγόρη σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Ενδεικτικά Βιβλιοπωλεία:
Στη Λάρισα: Βιβλιοπωλείο Καλτσάς και στα Public.
Περιεχόμενα
ΠΡΌΛΟΓΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ: ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΕΓΟΝΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ
1.1 Συνείδηση της θνητότητας και φθαρτότητας εκ μέρους του ανθρώπου.
1.2 Η θνητότητα ως συνέπεια της γνώσης στην Παλαιά Διαθήκη.
1.3 Το σύμβολο του Προμηθέα στην αρχαία ελληνική μυθολογία.
1.4 Η γνώση ως απελευθέρωση και εγκλωβισμός, ως ζωή και θάνατος.
1.5 Αθανασία και αιωνιότητα στα ομηρικά έπη.
1.6 Αθανασία και αιωνιότητα στην κλασική ελληνική εποχή.
1.7 Αθανασία και αιωνιότητα στην εβραϊκή ανθρωπολογική παράδοση (Π.Δ.).
1.8 Η αθανασία και η αιωνιότητα στον Νεοπλατωνισμό.
1.9 Η αθανασία και η αιωνιότητα στον Φίλωνα και τους Απολογητές Πατέρες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ, ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΣΙΑ
2.1 Εισαγωγικά.
2.2 Ορισμός της Τεχνητής Νοημοσύνης.
2.3 Τεχνητή Νοημοσύνη, χρόνος και άνθρωπος.
2.4 Ψηφιακός Υπερανθρωπισμός, Τεχνικός και Κριτικός Μετανθρωπισμός, αθανασία και αιωνιότητα.
2.5 Ψηφιακός ανθρωπισμός.
2.6 Ψηφιακή οντολογία της αθανασίας και της αιωνιότητας.
2.7 Ψηφιακή ανθρωπολογία της αθανασίας και της αιωνιότητας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
3.1 Εισαγωγικά.
3.2 Ορθόδοξη οντολογία του θανάτου.
3.3 Η διμορφία των δερμάτινων χιτώνων.
3.4 Η διμορφία του θανάτου.
3.5 Η οντολογία της αθανασίας και της αιωνιότητας.
3.6 Απόπειρα ορθόδοξης ανθρωπολογίας του θανάτου.
3.7 Κριτική θεώρηση της ψηφιακής αθανασίας και αιωνιότητας με βάση την ορθόδοξη οντολογία και ανθρωπολογία.
3.8 Η παρούσα και η μετά θάνατον αιωνιότητα.
3.9 Ψήγματα αθάνατης ψηφιακής ζωής.
3.10 Για να μη γίνει το κακό αθάνατο.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Στοιχεία Βιβλίου: «Τεχνητή Νοημοσύνη, Αιωνιότητα και Αθανασία».
ISBN: 978-960-612-542-3
Συγγραφέας: Χρήστος Γ. Γκουνέλας.
Εκδότης: Γρηγόρη.
Αριθμός σελίδων: 94.
Διαστάσεις: 21 x 14.
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 2024.
Εξώφυλλο: Μαλακό εξώφυλλο.
Τόπος έκδοσης: Αθήνα.
Γλώσσα βιβλίου: Ελληνική.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ο Χρήστος Γ. Γκουνέλας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κρανέα Ελασσόνας. Σπούδασε Θεολογία (ΑΕΣΑ, ΕΚΠΑ) και Μουσική (βυζαντινή και ευρωπαϊκή, λυρικό τραγούδι, παραδοσιακά όργανα). Ολοκλήρωσε με «Άριστα» διδακτορικές σπουδές στη Συστηματική Θεολογία (ΕΑΠ) και μεταπτυχιακές σπουδές στη Συστηματική Θεολογία (ΕΑΠ), τη Βυζαντινή Μουσικολογία και Ψαλτική Τέχνη (Academy of Music, Dance and Fine Arts) και τη Βιοηθική (Ιατρική Σχολή ΔΠΘ). Γνωρίζει την Αγγλική και την αρχαία Σλαβονική γλώσσα.
Εργάζεται ως θεολόγος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΣΕΠ 2005), ενώ νωρίτερα δίδαξε μουσική (ως ωρομίσθιος ή αναπληρωτής) στο Μουσικό Σχολείο Αμυνταίου (2002 - 2005). Έχει ψάλει σε πολλούς ι.ναούς της Ελλάδας ως Πρωτοψάλτης ή Λαμπαδάριος ήδη από την εφηβική ηλικία και διετέλεσε παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών θεολογίας και μουσικής σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της Εκκλησίας («Βοιωτική Εκκλησία», «Ρ/Σ Ι.Μ. Λαρίσης και Τυρνάβου»). Δημιούργησε (2012) και είναι υπεύθυνος της ηλεκτρονικής εφημερίδας της γενέτειράς του «Κρανέα Ελασσόνας», ενώ επίσης σύστησε και διηύθυνε, κατά καιρούς, χορωδίες και μουσικά σύνολα παιδιών και ενηλίκων.
Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα ανήκουν η ορθόδοξη οντολογία και ανθρωπολογία, η σχέση της θεολογίας και της φιλοσοφίας με την ιστορία, η νεότερη ευρωπαϊκή και ελληνική φιλοσοφία, η σχέση του ανθρώπου με τις εφαρμογές της σύγχρονης τεχνολογίας στο πλαίσιο της βιοηθικής και η μελέτη της ρωμαίικης εκκλησιαστικής και κοσμικής μουσικής. Ενίοτε αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ελευθερία» της Λάρισας. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά καθώς επίσης και σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Είναι έγγαμος και πατέρας τεσσάρων παιδιών.
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΡΟΔΟΝ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)