«Εμένα με φτιάξανε από χώμα, αλλά κι από χρόνο»

«Από τότε που έγινα φακίρης, έμαθα πως στον παράδεισο δεν υπάρχει μνήμη. Ο Αδάμ και η Εύα δεν είχανε παρελθόν.

»Μπορεί κανείς να ζήσει την κάθε μέρα σαν να ΄τανε η πρώτη;».

ΕΝΤΟΥΑΡΝΤΟ ΓΚΑΛΕΑΝΟ. (1978). Μέρες και νύχτες αγάπης και πολέμου, μτφρ. Ισμήνη Κανσή. Αθήνα: Εξάντας, σ. 76.

Εντουάρντο Γκαλεάνο: Ανθρωποκεντρικός και ανατρεπτικός. «Χουν από της γης» (Γέν. 2,7), με το υπαρξιακό στοιχείο, το χρόνο, να μην λείπει: «αλλά κι από χρόνο». Κι ο «φακίρης», άνετα θα μπορούσε να παραπέμψει στους σούφι: ο ασκητής που αναζητά την πνευματική καθαρότητα. Α.Ι.Κ.