ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: «ΕΥΘΥΝΗ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ»
[§ 102] Η ψευδαίσθηση της ουδετερότητας
«Υπάρχει μια ανεπαίσθητη απάτη όταν τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα τους εαυτούς τους ως ουδέτερα και αντικειμενικά, στην πραγματικότητα αντανακλούν και ενισχύουν τα στερεότυπα ή τις ιδεολογικές θέσεις εκείνων που τα σχεδίασαν και τα προγραμμάτισαν. Η τεχνολογία δεν είναι ποτέ ουδέτερη, διότι φέρει αναπόφευκτα τα χαρακτηριστικά και τις προθέσεις εκείνων που τη χρηματοδοτούν, τη ρυθμίζουν και τη χρησιμοποιούν».
[§ 104] Ηθική από τη Σχεδίαση (Algor-ethics)
«Η ηθική δεν μπορεί να είναι μια εκ των υστέρων σκέψη ή ένας απλός περιορισμός που επιβάλλεται σε μια ήδη ώριμη τεχνολογία. Πρέπει να είναι ενσωματωμένη στην ίδια τη διαδικασία της έρευνας και της ανάπτυξης. Καλούμε για μια προσέγγιση "Ηθικής από τη Σχεδίαση", όπου οι πανανθρώπινες αξίες, ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και η επιδίωξη του κοινού καλού αποτελούν τα ίδια τα θεμέλια πάνω στα οποία δομούνται οι αλγόριθμοι».
[§ 106] Η ανάγκη για Διαφάνεια και Επεξηγησιμότητα
«Κάθε ανθρώπινο ον έχει το δικαίωμα να γνωρίζει εάν αλληλεπιδρά με μια μηχανή ή με έναν συνάνθρωπό του, καθώς και να κατανοεί τη λογική πίσω από τις αποφάσεις που το επηρεάζουν. Τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης πρέπει να διέπονται από την αρχή της επεξηγησιμότητας. Οι αδιαφανείς αλγόριθμοι, τα λεγόμενα "μαύρα κουτιά" (black boxes), που καθορίζουν την πρόσβαση στην εργασία, την υγειονομική περίθαλψη ή τα κοινωνικά δικαιώματα χωρίς δυνατότητα ελέγχου, αντιτίθενται στην κοινωνική δικαιοσύνη».
[§ 109] Πολιτική Ευθύνη και Διεθνής Διακυβέρνηση
«Η διακυβέρνηση αυτών των τεχνολογιών δεν μπορεί να αφεθεί αποκλειστικά στις δυνάμεις της αγοράς ή στα συμφέροντα των μεγάλων τεχνολογικών κολοσσών. Η πολιτική εξουσία πρέπει να ανακτήσει τον ρυθμιστικό της ρόλο. Προτρέπουμε τη διεθνή κοινότητα να εργαστεί για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου θεσμικού πλαισίου και μιας διεθνούς αρχής που θα επιβλέπει την ανάπτυξη της ΤΝ, διασφαλίζοντας ότι η τεχνολογική ισχύς δεν μετατρέπεται σε μορφή ψηφιακής κυριαρχίας ή νέας αποικιοκρατίας».
[§ 111] Ο "Αφοπλισμός" της Τεχνητής Νοημοσύνης
«Η Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να "αφοπλιστεί", απελευθερούμενη από τη λογική του στρατιωτικού, οικονομικού και γνωστικού ανταγωνισμού. Το να αφοπλίσουμε την ΤΝ σημαίνει να καταρρίψουμε την υπόθεση ότι η τεχνική υπεροχή παρέχει αυτόματα το δικαίωμα της διακυβέρνησης ή της επιβολής επί των αδυνάμων. Η αυθεντική πρόοδος δεν μετριέται με την υπολογιστική ισχύ, αλλά με την ικανότητά μας να προστατεύσουμε την καρδιά και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ): Η ΑΛΓΟ-ΗΘΙΚΗ ΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ
[§ 115] Η καλλιέργεια της κριτικής διάκρισης
«Η εκπαίδευση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν μπορεί να περιοριστεί στην απλή μετάδοση τεχνικών δεξιοτήτων ή ψηφιακών ικανοτήτων. Εάν προετοιμάζουμε τους νέους μόνο για να χειρίζονται μηχανές, τους καταδικάζουμε να υποταχθούν σε αυτές. Η αληθινή παιδεία πρέπει να καλλιεργεί την κριτική διάκριση (critical discernment) – μια πνευματική εγρήγορση που επιτρέπει στο ανθρώπινο ον να αμφισβητεί τις αλγοριθμικές υποδείξεις, να ξεχωρίζει την αλήθεια από την κατασκευασμένη προσομοίωση και να αντιστέκεται στην αυτοματοποίηση της ίδιας του της σκέψης».
[§ 117] Η ενσωμάτωση της Αλγο-ηθικής στα προγράμματα σπουδών
«Απευθύνουμε επείγουσα έκκληση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα παγκοσμίως να εισαγάγουν την Αλγο-ηθική (Algor-ethics) ως θεμελιώδη και υποχρεωτικό πυλώνα σε όλα τα επίπεδα της μάθησης. Ιδιαίτερα στις σχολές θετικών επιστημών και μηχανικής, ο κώδικας δεοντολογίας πρέπει να διδάσκεται παράλληλα με τον κώδικα προγραμματισμού. Οι επιστήμονες του αύριο πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι κάθε γραμμή κώδικα που παράγουν δεν είναι μια ουδέτερη μαθηματική πράξη, αλλά μια απόφαση με βαθιές ηθικές και κοινωνικές προεκτάσεις».
[§ 119] Η αναντικατάστατη συνάντηση των προσώπων
«Καμία οθόνη, κανένας εξατομικευμένος αλγόριθμος διδασκαλίας και καμία γεννητική τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη ζωντανή σχέση μεταξύ δασκάλου και μαθητή. Η εκπαιδευτική πράξη δεν είναι μια απλή μεταφορά δεδομένων από έναν αποθηκευτικό χώρο σε έναν άλλον, αλλά μια βαθιά ανθρώπινη συνάντηση προσώπων. Μέσα από αυτή τη σχέση μεταδίδονται οι αξίες, η ενσυναίσθηση, η δικαιοσύνη και η αγάπη. Η μηχανή μπορεί να ενημερώσει, αλλά μόνο ο άνθρωπος μπορεί να διαμορφώσει χαρακτήρα».
[§ 122] Η ανθρωπιστική παιδεία ως ανάχωμα
«Για να παραμείνουμε άνθρωποι σε έναν ψηφιοποιημένο κόσμο, πρέπει να επιστρέψουμε στις πηγές της ανθρωπιστικής παιδείας. Η Φιλοσοφία, η Ιστορία, η Λογοτεχνία και οι Τέχνες δεν είναι πολυτέλειες του παρελθόντος, αλλά τα απαραίτητα εφόδια του μέλλοντος. Αυτές οι επιστήμες κρατούν ζωντανή την ανθρώπινη φαντασία, διδάσκουν την κατανόηση του πόνου και της χαράς και προσφέρουν το ηθικό υπόβαθρο που αποτρέπει τη μετατροπή της κοινωνίας σε μια ψυχρή, υπολογιστική αλγοριθμική δομή».
ΠΗΓΗ: The Holy See
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου